En zorlu mesleklerden biridir antrenörlük.Zeka,disiplin,birazcık da olsa şans,en önemlisi azim ve kararlılık ister.Çünkü arkanda o büyük camiayı destekleyen,o camiaya gönül vermiş,onunla heyecanlanan,onunla üzülüp sevinen,işi,yurdu,yaşı ne olursa olsun binlerce,onbinlerce destekçinin sorumluluğunu taşırsın.Senin artık tek amacın vardır:BAŞARI!

İşte ben bunları bilerek başladım CM’deki Galatasaray serüvenime.Sevgili Fatih Terim yerine benim menejer olarak göreve getirilmem taraftarların hemen hemen hepsinde bir huzursuzluk başlattı.Sönük bir törenle imza attıktan sonra hemen işe koyuldum.Çok zor bir görev üstlenmiştim ama başaracağımdan emindim!

İlk olarak sezon öncesi kamp yeri arama çalışmalarına başladım.Yardımcı antrenörümle birlikte İspanya’da kara kıldık.Çok acele takımı toparlayıp kampa hareket ettik.Acele etmeliydik,çünkü daha kat etmemiz gereken çok yolumuz vardı.Çok yararlı bir antreman programı kullanarak çalışmalara başladık.Birkaç gün sonra da ilk hazırlık maçımıza çıktık.Zayıf rakibimizi kolay geçtik ama görüldü ki defansımız çok yavaş,orta sahamızda rakibi delici,hızlı bir oyuncumuz yok,sağ kanatta da eksik yönlerimiz çok fazla.Bu tespitler sonucu transfer hazırlıklarına başladık.İhtiyacımız olan bölgelere ihtiyacımız olan özelliklerde oyuncular aramaya başladık.Benim isteğim yapılacak transferlerin daha çok genç yaşlarda olmalarıydı çünkü kurulacak takımın geleceğe dönük olması gerekiyordu.Kulübün finansal kaynakları yetersizdi ama buna rağmen kulübün işine yaramayan oyuncuların satışından gelen paraları da transfer bütçemize eklediğimizde takımımıza layık çok yetenekli ve genç transferler yaptık.Defansa Mexes,de la Cuesta ve Alpay’ı,orta sahaya Kim Kallström,Jan Kristiansen ve Muhammed Akıncı’yı,kaleye de Gökhan Tokgöz’ü takviye ettik.Artık kadromuza birey birey baktığımızda tam bir takım olmuştu.Lig başlayıncaya kadar birçok hazırlık maçı yaptık ama ancak son iki hazırlık maçımıza tam kadro olarak çıkabildik.O maçlarda da giderek güçlenen rakiplerimizin hepsini birer birer dize getirmeyi başardık.Artık taraftarlarımız beni desteklemeye başlamışlardı.İşte eski günlerdeki Galatasaray geri dönüyordu!

Derken lige fişek gibi bir başlangıç yaptık.Sonrasında gelen Şampiyonlar Ligi ön elemesini de rahatça geçtik,bu arada ülkemizdeki rakiplerimizi de tek tek geride bırakıyor ve puanları hiç kaybetmeden hanemize yazıyorduk.Super Lig’de durum tüm sezon böyle sürdü ve 2 yenilgi,3 beraberlik ile sezon sonunda kupayı kaldıran takım olduk,Türkiye Kupasında da görünüş aynıydı, Diyarbakırspor ile oynadığımız final maçını 3-0 kazanarak şampiyonluk ipini göğüsledik,ancak Şampiyonlar Liginde işimiz o kadar kolay değildi.Oturmuş takımlara karşı mücadelelerimiz giderek daha zorlaşıyordu.Taa ki yarı finale kadar.Arsenal’i evimizde 2-1 dize getiriyorduk,ancak deplasmanda aldığımız 1-0’lık mağlubiyet bizim kupa hayallerimizi suya düşürüyordu.

Şimdi Galatasaray ile 2. sezonuma hazırlanıyorum ve beni tamamen destekleyen taraftarlarımıza önümüzdeki sezonda çok daha büyük başarılar yaşatacağıma söz veriyorum,çünkü ilk yılımda aldığım 2 kupa beni daha çok hırslandırdı ve gözümü önümdeki tüm kupalara çevirmemi sağladı.

Tekrar görüşmek üzere,bol CM’li günler!!!